nalatig wat betreft het nastreven van gendergelijkheid; nalatig wat betreft het rekening houden met verschillende genders
“Gendernalatige overheid houdt pensioenprivilege in stand”: een opvallende kop met een neologisme in de Volkskrant. Het nieuwe bijvoeglijke naamwoord gendernalatig werd in een opiniestuk gepresenteerd door Linda Senden (hoogleraar EU-recht), Mirella Visser (CEO) en Marica Wismeijer (econoom). Het woord gender komt al sinds de jaren negentig in de taal voor, maar pas de laatste jaren is het veel bekender geworden. Het heeft zich inmiddels wat losgezongen van vooral academische contexten en duikt nu ook in algemenere taal op, vooral als het gaat over inclusiviteit en diversiteit. Gender is iets anders dan sekse: sekse is je biologische geslacht terwijl gender meer gaat over het geslacht waarvan je het gevoel hebt deel uit te maken. Gender kun je dan ook meer zien als een identiteit, en daarbinnen focus je vooral op sociale en culturele kenmerken en niet zozeer op biologische. Het woord gender wordt de laatste jaren veel gebruikt omdat je dit woord gemakkelijk met betrekking tot iedereen kunt gebruiken: dus voor transgender, cisgender en non-binaire personen. Het woord gender is inmiddels zo ingeburgerd dat het naast een Engelse uitspraak ook een Nederlandse heeft, met de bekende harde g. Ook worden er volop nieuwe woorden met gender gevormd, vaak woorden die met een gelijke behandeling van mensen van verschillende genders te maken hebben. Bijvoorbeeld gendernalatig.
Volgens Senden, Visser en Wismeijer gedraagt de Nederlandse overheid zich gendernalatig. Die zou zich niet genoeg inspannen om in het nieuwe pensioenstelsel het verschil in pensioenen tussen de verschillende genders eindelijk eens aan te pakken. Nog steeds ontvangen vrouwen bijvoorbeeld 40 procent minder pensioen dan mannen. “Bij het overzetten (‘invaren’) van deelnemers naar het nieuwe pensioenstelsel, moeten sociale partners vaststellen of er groepen zijn die onevenredige nadelige gevolgen ondervinden en gecompenseerd moeten worden. Daarbij moeten zij kijken naar leeftijden, niet naar deeltijdpercentages of geslacht”, aldus de auteurs. Maar dat gebeurt dus nu nog niet, en dit gendernalatige overheidsbeleid is in strijd met de wettelijke verplichting van gelijke behandeling. In een tijd waarin we wat meer kloofbewust zijn en gelijkheid zoveel mogelijk zeggen na te streven, laten we dus na de pensioenkloof aan te pakken.
Bron: de Volkskrant, 11 januari 2026